شهرزاد نیوز: 23 آذرماه، زير زمين خانه يكي از فعالین با سابقه دفاع از حقوق زنان و محیط زیست، که از حاميان كمپين است، ميزبان اولين نشست سراسري دست اندركاران «كمپين يك ميليون امضا برای تغيير قوانين تبعيض آميز» بود. اين نشست اولین تجربه ودیدارجمعی اعضای كمپين، داوطلبان جمع آوری امضا و فعالان اين حركت در شهرهای كرمانشاه، گرگان، زنجان، مشهد، كرج، تبريز و همدان بود.

در این نشست که از نظر مکان با بقیه سمینارها و نشست‌ها متفاوت بود، کاستی‌ها و جنبه‌های مثبت کمپین که مدت کمی از شروع کار آن می‌گذرد مورد نقد وبررسی قرار گرفت.

ازابتدا تعداد زیادی شرکت کننده در راهرو و پارکنیگ ایستاده بودند. گرمی وجود شرکت کنندگان سرما وبرف را آب می کرد. لباس‌ها و روسری‌های رنگی، توام با هیاهوی جوانان شرکت کننده چشم‌گیر و لذت‌بخش بود. تمامی این‌ها، حاکی از اعتماد به نفس شرکت کنندگان بود برای حرکتی که آغاز کرده بودند. رضوان مقدم از اعضاي كمپين، دررابطه با قدمت 100 ساله خواست تغيير قوانين در ايران چنین گفت:

"جنبش زنان همواره در پی تغيير قوانين تبعيض آميز بوده است و اين خواست سال هاست كه توسط جنبش زنان پيگيری شده تا اينكه به طرح كمپين يك ميليون امضاء رسيده است."

مه لقاح ملاح مدير انجمن زنان مبارزه با آلودگي محيط زيست، نوه بی بی خانم استرآبادی، که در واقع مادربزرگ سازمان‌های غيردولتی ايران است، در مورد60 سال فعالیتش در حقوق زنان گفت: "اولین بار که کلمه ضیعفه را شنیدم تصمیم گرفتم که خلاف آن را ثابت کنم." مه لقا ملاح روسری قرمز خوش رنگی بر سرداشت و در تمام مدت سخنرانی با بیان طنزآمیز تجربیات 60 ساله خود حضار را به خنده وامی‌داشت. زنده دلی و قیافه مصمم این زن فعال90 ساله، خود گواه دیگری بود برضرورت صبور بودن، وحقانیت راه کمپین را به شرکت کنندگان خاطر نشان می کرد.

دو پانل از برنامه‌های جذاب نشست بودند. اولین پانل «چرا قانون ؟» عنوان داشت و اداره آن با پریسا کاکائی بود.

خديجه مقدم یکی دیگر از اعضای کمپین که دراین پانل شرکت داشت، گفت: " تغييرات قانوني در درجه اول در زندگي زنان طبقات پايين جامعه تاثير می‌گذارد، چرا كه زنان طبقه متوسط با توجه به امكاناتی كه دارند مي توانند قانون را دور بزنند و تا حدی مشکلات زندگی شخصی‌شان را حل کنند. تغيير قوانين تبعيض‌آميز قدم اول اين حركت است، و پس از آن بايد برای آماده سازی فرهنگی جامعه واجرای قوانين جديد و برابر تلاش كنيم."

سخنران بعدی ناهید کشاورز، تغيير قانون حضانت در ايران را با تغییرقانون سقط جنين در فرانسه مقایسه کرد. او اظهار داشت: " در سال 1973 زنان فرانسوي موفق شدند قانون منع سقط جنين موسوم به 1920را تغيير دهند. در آوريل 1971 تعدادي از زنان تصميم گرفتند حركتي را در اعتراض به ممنوعیت سقط جنين به راه بياندازند. از همين رو 343 نفر از زناني كه بيشتر آنها چهره‌هاي شناخته شده ادبيات، سينما و تئاتر بودند بياينه‌ای در مخالفت با اين قانون امضا كردند. مطالعه این تجربیات نشان می‌دهد: که زنان، اعم از شرقی و غربی چه تجربیات مشترکی دارند و چقدر می توانند از تجربیات هم استفاده کنند."

.پانل دوم به بررسي مشكلات كمپين در شهرستانها اختصاص داشت كه توسط سارا لقماني اداره شد. در اين پانل نمايندگاني از گرگان، زنجان، همدان و تبريز سخنرانی كردند و فعالان كمپين در كرج، مشهد وكرمانشاه نيز در زمان پرسش و پاسخ وضعيت كمپين در اين شهرها را با حاضران در ميان گذاشتند.

مهرداد حمزه که به خاطر بارش برف و بسته شدن راه‌ها، در آخرين دقایق برنامه خودش را به نشست رسانده بود، وضعيت كمپين در شهر همدان را چنین شرح داد: " كمپين در مدارس دخترانه همدان خيلي خوب پيش رفته‌است و زنان خانه‌دار هم با روش‌های ابتكاری مثل برگزاركردن جلسات خانگی برای معرفی كمپين در كنار اين حركت هستند. همداني‌ها نيز با مشكلات مختلفي روبرو هستند: اطلاعاتي كه درباره كمپين و درباره مسائل حقوقي در اختيارافراد قرار می‌گيرد كم است، تنها منبع اطلاع رساني كمپين سايت اينترنتي است. فراگير نشدن اينترنت و پايين بودن سرعت آن از نگرانی‌هایی‌ست که وجود دارد." سرداری، موانع پيش روی فعالان تبريزی را اينگونه بيان كرد: "تعداد افرادی كه به صورت جدی و مستمر برای كمپين وقت بگذارند كم است و بيشتر كارها توسط يك عده محدود انجام مي شود، سازمان‌های غيردولتی تبريز در زمينه حقوق زنان فعاليت نمی‌كنند. دسترسي به اينترنت و استفاده از آن رواج نيافته و به همين دليل برقراری ارتباط و آگاه سازی زنان كمی مشكل است."

در ادامه نشست، اعضاي كمپين به بررسي استراتژی‌ها و روش‌های به كار برده شده در كمپين يك ميليون امضا پرداختند. اين پانل را زارا امجديان اداره می کرد.

استراتژی‌های زنان در كشو‌های منطقه، موضوع سخنرانی هما مداح بود. او با طبقه‌بندی تلاش‌های زنان برای تغيير قوانينی گفت: "در موج اول، زنان ادغام و همکاری تنگاتنگ با ديگر جنبش‌ها را پيش رو گرفته بودند كه نمونه آن را می‌توان در مصر و الجزاير مشاهده كرد و در موج دوم به تشكيل اتئلاف‌های درونی روی آورند."

مداح با بيان اين كه جنبش زنان برای تغيير قوانين و كمپين يك ميليون امضا چه از لحاظ استراتژي و چه از لحاظ شكل عمل، به خوبي از تجربيات زنان منطقه استفاده كرده است، تاکید کرد كمپين يك ميليون امضا از راهكارهای متفاوتی استفاده می‌كند. مثلا در 22 خرداد به خيابان می‌آيد، در طول سال كارگاه آموزشي برگزار می كند، بحث حقوق زنان را به فضاهای عمومی همچون مترو می برد و بحث‌های دانشگاهيان درباره لزوم تغيير قوانين را در فضای اينترنت مطرح می كند.

مريم حسين خواه نيز با اشاره به اينكه يكي از انتقادهايي كه هميشه در رابطه با جنبش زنان مطرح شده نخبه گرايي اين جنبش است، گفت در حقيقت مطالبات كمپين يك ميليون امضا بود كه توانست این کمپین را به سطح جامعه برده و فراگير كند، چون اين خواست‌ها از زمان مشروطه مطرح بوده‌اند. اين بار، روش‌ها كمی متفاوت است. همه تلاش معطوف به گسترش كمپپن در بين مردم است.

جلوه جواهری نيز طي سخنانی به روش‌هاي پيشبرد اهداف كمپين پرداخت. او گفت: "اگر کمپین شیوه‌ای نامتمرکز را در کار خود پیش بگیرد، افراد و گروه ها با انتخاب‌های بیشتری روبرو هستند. آنها می‌ توانند خود گروهی را تشکیل دهند که در آن، شیوه عمل خود را ابداع کنند و یا در صورت تمایل به کمیته‌های موجود بپیوندند. در این صورت پس از مدتی قدرت و مسئولیت‌هایش، در بین گروه‌ها و هسته‌های بوجود آمده پخش می‌شود و کمیپن مجموعه‌ای از هسته‌های پراکنده و متکثر در عمل و اندیشه خواهد بود." در پايان هر پانل، شركت كنندگان به بررسي موارد مطرح شده از سوی سخنرانان پرداخته و راهكارهای خود را برای رفع موانع ارائه می دادند. تشكيل كميته هنری و ايجاد وبلاگ‌های مشترك از جمله پيشنهاداتی بود كه در دستور كار كمپين قرار گرفت. در اين نشست بروشوری در مورد عملكرد، و گزارش مالی كمپين به كليه اعضای كمپين ارائه شد. در پایان نشست سرود جنبش زنان پخش شد.

این نشست صمیمی، با حداقل امكانات و استفاده از امكانات شخصی اعضا وحاميان كمپين برگزار شد و بسياری از مدعوين به دليل كمبود جا ايستاده برنامه را دنبال كردند. اعضای كمپين يك ميليون امضا در نظر دارند با برگزاری نشست‌هاي ماهانه اين حركت گسترده را به صورت مداوم مورد بررسی و ارزيابی قرار دهند و افراد بيشتری را با آن آشنا كنند.

اعضای کمپین در حالی که به تدارک جا و مکان بزرگتری برای نشست‌های بعدی می‌اندیشیدند که بتواند این حرکت گسترده را تداوم بخشیده و افراد بیشتری را با این طرح آشنا کند، زیرزمین را ترک کردند.